ဆရာတို့ရဲ့ မြန်မာရသစာပေ အရေးအသားတွေဟာ ခေတ်စနစ်ကိုလိုက်ပြီး အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲ လာခဲ့တယ် … ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းပိုင်းမှာ ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ဦးပုညက စပြီး .. စစ်ကြိုခေတ်ကာလမှာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တဲ့ သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း .. အဲဒီနောက်တော့ လူသိများလာကြတဲ့ ပီမိုးနင်း၊ သော်တာဆွေ၊ […]
420 ဟန်ဝင်းအောင် ။ ဟန်ဝင်းအောင်သည် လူလိမ်တယောက်ပါ ။ ဖိုးတွမ်တီးဟန်ဝင်းအောင် လို့ လူသိများတယ် ။ဖိုးတွမ်တီး ဆိုတာက လိမ်လည်မှုအတွက် ပုဒ်မ …ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေ ပုဒ်မ ၄၂၀ ကို ပြောချင်တာ ။ဆိုလိုတာက
ရန်ကုန် ဆေးတက္ကသိုလ် တတ်ရတော့မယ်ဆိုတော့ အိမ်ကလည်းကျွန်မကို တရုတ်တန်းမှာ တိုက်ခန်းဝယ်ပေးပြီး သူတို့ချစ်သမီးလေးကိုကျောင်းထားးပေးခဲ့တယ်ရှမ်တရုတ်မလေး ကျွန်မ က ဖြူစွပ်တဲ့အသားအရေ နဲ့ . ပြေပြစ်တဲ့ခန္တာကိုယ်အချိုးအစစ် လေးရှိနေတယ်လေ ရင်၃၆ ခါး၂၁ နဲ့ တင် ၃၈ ဆိုတော့လုံးကြီးပေါက်လှလို့ပဲပြောရမလားကိုယ်ဟာကိုဂုဏ်ဖော်တာတော့မဟုတ်ပေမဲ့
ဖြိုးငယ်ငယ်က ဖဲဝိုင်းမှထကာ ထမိန်ကိုပြင်ဝတ်လိုက်သည်။တော်ပြီ မစုရေ ဒီနေ့တော့ နားတော့မယ်။ လုပ်စရာလေးရှိသေးလို့။ဖြိုးငယ် ထပြီလား ငါဝင်လိုက်တော့မယ်လေ အဲ့နေရာ။ ဖြိုးငယ်ငယ်နောက်မှ လိုက်ထိုးနေသောမို့မို့က ဖြိုးငယ်ငယ်ထသွားသောနေရာကိုဝင်ထိုင်လိုက်သည်။မို့မို့လည်းလည်းဖြိုးငယ်ငယ်ထိုင်သောနေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ဖဲကဆက်တိုက်ပင်ကောင်းနေသေူသည်။လေးငါးလှည့်လောက်တဆက်တိုက်အလျော်ရသည်။အဟင်းဟင်း ဖြိုးငယ်မနေရာက ခုချိန်ထိကောင်းနေတုန်း။ ခါတိုင်းဒီလိုဖဲကောင်းနေရင် ဒီကောင်မကထတာမဟုတ်ဘူး။ဒီနေ့မှ ဘာဖြစ်လို့ထသွားမှန်းမသိဘူး။မို့မို့စကားကို မစုကြားတော့ပြုံးမိသွားသည်။ဘာတွေ
ကျတော်၁၀တန်းအောင်..ကောလိပ်တစ်ခုမှာကျောင်း လာတက်ရတယ်..နယ်ကဆိုတော့အဆောင်ငှါးနေရတာပေါ့.ငွေကြေးမတက်နိုင်တော့..ကျူရှင်မယူနိူင်ဘူးလေပထမနှစ်ကတော့….အဆင်ပြေချောမွေ့စွာအောင်မြင်တယ်..ဒုတိယနှစ်ကျတော့..မရတော့ဘူး..ကျောင်းမှာလည်း..စာတွေသေချာသင်သလို..စာမေးတာတွေလည်းလုပ်လာတယ်ကျတော်ကစာမရတာများတယ်…မေးတိုင်းမရတော့..တနေ့မှာ.အင်္ဂလိပ်စာပြတဲ့ဆရာမက..နှစ်ပြားမတန်အောင်ဆူပါလေရော.မျက်နှာတောင်မဖော်ရဲဘူး..ပြောလိုက်တာဗျာကျောင်းဆင်းတော့..ဆရာမကိုတွေ့တာနဲ့..”ဆရာမ..စကားနည်းနည်းပြောချင်လို့ပါ”“အေး..ပြောလေ””ကျတော်နယ်ကလာပြီးကျောင်းတက်တာပါကျတော်တို့ဘဝက..မပြည့်စုံပါဘူး..ကျူရှင်လည်းမတက်နိုင်ပါဘူး..ဆရာမ”မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ပြောနေတော့…ဆရာမ ..ဂရုဏာသက်သွားတယ်နဲ့တူပါတယ်”အေးလေ..ဆရာမကလည်းနေ့လည်က..အခြားကိစ္စနဲ့ရောသွားတော့..ဒေါသပိုဖြစ်သွားတယ်ဆေးဆေး…””ဟုတ်..ဟုတ်..ဆရာမ””ပိတ်ရက်တွေမှာ..အိမ်လာခဲ့လေ..ဆရာမဘာသာအပြင်..အခြားဘာသာပါသင်ပေးမယ်…”ဟုတ်ကဲ့ပါ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..ဆရာမ”ဆရာမလည်း..ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခွ..ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ဆောင်းပြီး..မောင်းထွက်သွားသွားပါတော့တယ်.. ဆရာမနာမည်က.ဒေါ်မေသူဇင်ပါ..အင်္ဂလိပ်စာသင်ပါတယ်..အသင်ပြလည်းကောင်းသူတယောက်ပါ..ဆရာမကတရုတ်လူမျိုးစပ်တဲ့သဘောရှိတယ်..အသားကဖြူတယ်တရုတ်မျက်နှာပေါက်..ရိုးရိုးယဉ်ယဉ်ဝတ်ဆင်နေထိုင်တက်သူဖြစ်ပါတယ်…ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်တော့..ဆရာမအိမ်ထွက်လာခဲ့တယ်..အိမ်ရောက်တော့..ဆရာမ..အိမ်ရှေ့မှာ..ပန်းအိုးတွေ..ရွေ့နေတယ်လွယ်အိတ်ကို..ဒန်းပေါ်မှာတင်ပြီး..ဆရာမကိုဝိုင်းကူလုပ်ပေးနေတုန်း…”ဇင်ဇင်..သူကဘယ်သူတုန်း…””အိမ်မှာ..စာလာသင်တာ..ဆေးဆေးတဲ့..နောက်မှ..အမေ့ကိုပြောပြမယ်..’ဆေးဆေး..အဲဒါအမေလေ””ဟုတ်..အန်တီနေကောင်းလား..”“ကောင်းပါတယ်ကွယ်…သားလည်းစာကြိုးစားနော်”ဆိုပြီးအိမ်ထဲပြန်ဝင်သွားတယ်…ဆရာမအမေကသဘောကောင်းမယ့်ပုံရှိတယ်..မျက်နှာကပြုံးလို့ဆရာမနဲ့ပန်းအိုးတွေ..အတူရွေ့တော့မှ….အနီးကပ်မြင်ဖူးတယ်…ဆရာမက..အရပ်တော့မ ရှည်ဘူး…အသားတော့တော်တော်ဖြူတယ်..အိမ်နေအဝတ်အစားနဲ့ဆိုတော့..သဘာဝအတိုင်း..လှပနေတယ်..ကိုယ်ခန္ဓာကလည်း..ပြည့်တယ်လို့ပြောရမယ်..အပိုအလိုမရှိဆူဖြိုးနေတယ်..အားလုံးပြီးသွားတော့..ခြေထောက်လက်ထောက်ဆေးရန်.. .နောက်ဖေးဦးဆောင်ခေါ်သွားတယ်..ဆရာမက..လှမ်းလျှောက်တိုင်းတုန်ခါနေတဲ့တင်ပါးကြီးကိုကြည့် လိုက်လာခဲ့တယ်..စာသင်တော့လည်းကြမ်းပြင်မှာပဲသင်တော့..ဟိုက်နေတဲ့လည်ပင်းမှနို့တွေတွေ့နေရတယ်မနေနိုင်တော့ဘူး..ဆရာမကိုခွင်တောင်ပြီးအိမ်သာထဲဝင်..ဆရာမမှန်းပြီး.ဂွင်းထုပလိုက်တယ်ကျောင်းပိတ်ရက်တိုင်းသွားတော့..ဆရာမအပြင်မိသားစုနဲ့ပါ..ခင်မင်ရင်းနှီးသွားတယ်…စာမေးပွဲဖြေဖို့..ကျောင်းပိတ်ရက်ပေးတော့တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်..ဆရာမအိမ်မှဆရာမမှလွဲ၍..တစ်အိမ်သားလုံး..ဘုရားဖူးထွက်ကြတယ်..ဆရာမက..ကျောင်းမှာဆို..သူနဲ့မသိသလိုပဲကျတော့ကိုဆက်ဆံတာ..မာတင်းနေတာပဲအဲလိုအချိန်တွေဆို..ဆရာမကို..မကျေနပ်ဖူး…အိမ်မှာကျတော့လည်း..ဖင်ပုတ်ခေါင်းပုတ်နဲ့..”တွေ့မယ်..ဆိုပြီးညိုးထားလိုက်တယ်…ဒီတပတ်တော့..ဆရာမအိမ်မှာ..ကျတော့နဲ့နှစ်ယောက်တည်းရှိမှာကို..တွေးပြီးရန်ခုန်နေတယ်…ဟုတ်တယ်လေ…ဆရာမကိုခိုးကြည့်ရင်.ယခင်က..အိမ်ကလူတွေသိမှာစိုးလို့..သေချာမကြည့်ရဲဘူး..ဒီတခါတော့ပတ်ဝန်းကျင်လွတ်ကြည့်ရတော့မယ်…ဟဲဟဲပိတ်ရက်ရောက်တော့..အိမ်ကနေ..အစောကြီးထွက်လာခဲ့တယ်..ဆရာမအိမ်ရောက်တော့..”ဆရာမ..ဆရာမ”အသံလည်းမကြားဘူး…အဲဒါနဲ့..အိမ်ထဲဝင်ကြည့်တော့လည်း..မတွေ့ဘူး..ဆရာမအခန်းကိုကြည့်တော့….အားပါးပါး…ဆရာမအိပ်နေတာဖင်ကိုပြောင်နေတာပဲ..အတွင်းခံလည်းဝတ်မထားဘူး…တစောင်းအိပ်နေတာများနောက်ကကြည့်ရတာ..ဂစ်တာတလက်..ဒေါင်လိုက်ချထားသလိုပဲ…..ကြည့်နေရင်းနဲ့ကျတော့ငပဲက..ထောင်တက်လာပြီ…..ဆရာမက..ပုလို့လားမသိဘူး..တင်တော်တော်ကြီးတယ်… နောက်ပြီးဖွေးဥနေတာပဲ..ပေါင်တန်ကအရင်းဘက်ကတုတ်ပြီး..အောက်ဘက်ကို..သွယ်ဆင်းသွားတယ်…ကျတော့လီးကလည်းမရတော့ဘူး…ပုဆိုးလှန်ပြီး..ဂွင်းထုနေတာ..သိပ်မကြာပါဘူး..ထုလို့ပြီးသွားတယ်..ကျတော်လည်း..လီးရည်တွေကို..ပုဆိုးနဲ့သုပ်အပြင်ပြန်ထွက်ပြီး…”ဆရာမ..ဆရာမ”မကြားကြားအောင်..ခေါ်လိုက်တော့..”လာလေဆေးဆေး..ဆရာမလည်းဆေးဆေးခေါ်မှ..နိုးတော့တယ်”ကျတော်လည်း..ခုမှရောက်တဲ့ပုံစံနဲ့…ဆရာမပုံကခုမှအိပ်ယာထတာဆိုတော့ဆံပင်ဘိုသီဖက်သီနဲ့…မျက်နှာလေးကတော့.အိပ်ရေးပျက်တာသာပြောတာ..ဖောင်းနေတာပဲဘော်လီလည်းဝတ်မထားဘူးနဲ့တူပါရဲ့နို့သီးခေါင်းလေးတွေ…ရုန်းထွက်နေသယောင်ဆရာမကိုသေချာစဆးုံကြည့်ပြီးမှ..”အားနာလိုက်တာ..ဆရာမရယ်.ကျတော့ကြောင့်..အိပ်ရေးပျက်ပြီ””ညကတော်တော်နဲ့အိပ်မပျော်ဘူး..”“ဧကန်န..ဆရာမညက..ချစ်သူနဲ့ဖုန်းပြောတာဖြစ်မယ်..ဟုတ်တယ်ဟုတ်..””ဆေးဆေးကတော့..စွတ်အထင်ကြီးနေတယ်..ချစ်သူလား..မူးရင်တောင်..ရှူစရာမရှိဘူး.””ကျတော့.ဆရာမဒီလောက်လှနေတာ..အကြွင့်းမဲ့တော့..မယုံပါဘူး..””ကိုယ်တော်..မယုံလည်းနေ..မျက်နှာသစ်လိုက်ဦးမယ်..ခဏစောင့်”ဆိုပြီးရေချိုးခန်းထွက်သွားပါတော့တယ်…ဆရာမက..ကျတော့ကို..စာသင်လိုက်..စက်ချုပ်လိုက်နဲ့..အလုပ်တွေများနေတယ်စာသင်ထွက်သွားတော့လဲ..လှုပ်လိုက်တဲ့ဖင်စက်ချုပ်ခုံမှာ..ကျောပေးထိုင်ပြန်တော့လည်းဖင်က..ခုံအပြည့်နေရာယူထားတယ်…ကျတော်ဆရာမကိုကြည့်ပြီး..အမျိုးမျိုးပြစ်မှားနေတယ်..”ဆေးဆေး..ခဏ””စက်ခုံက..နင်းရတာ..ဘာဖြစ်နေလဲမသိဘူး..အရမ်းလေးနေတယ်” “နတ်တွေကျပ်နေလို့နေမှာပေါ့..ဆီထိုးလား””မထိုးတာကြာပြီ”ကျတော်လည်းပုဆိုးကိုတိုတိုဝတ်..ဆရာမရှေ့မှာ..ထိုင်..ဆီထိုးပေးနေတယ်..ပြီးတော့..ဆရာမကိုကြည့်ပြီးတောင်နေတဲ့လီးကိုလည်း..အောက်စ..နည်းနည်းလွတ်ပြီးပြပေးနေတယ်..ဆရာမက..ဆီထိုးတာ.မကြည့်ပဲလီးကိုသာအာရုံစိုက်နေတယ်….အာရုံစိုက်လေ..ပိုပြီးပြပေးတော့…ဆရာမမနေနိုင်တော့ဘူးလားမသိ…အိမ်သာဘက်ခဏခဏထွက်သွားတယ်…မိုးနည်းနည်းချုပ်လာတော့..”ဆေးဆေး..အိမ်မှာအိပ်သွားပါလား””ဆရာမနဲ့ကျတော်နှစ်ယောက်တည်းတော်ကြာ..ဆရာမကို..ပြောကြဦးမယ်”ဆေးဆေးရယ်..ဆရာမအတွက်မစိုးရိမ်ပါနဲ့”“အိုကေလေ..အိပ်မယ်”ဆရာမနဲ့ကျတော်စကားပြောလိုက်စာသင်လိုက်နဲ့အချိန်ကုန်လို့ကုန်မှန်းတောင်မသိတော့ဘူး…ခဏနေတော့..အခန်းထဲသွားပြီး..ထမီရေရှားကြီးနဲ့ထွက်လာတယ်..”အိုက်တယ်ကွယ်..ရေချိုးဦးမယ်..””ဆရာမကလည်း..မိုးချုပ်မှ..အအေးပက်နေပါဦးမယ်..””ရပါတယ်..ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..”ဆရာမက..ပြောလည်းပြော..အလုပ်ကလည်းလုပ်နေသေးတယ်..ရေရှားနဲ့ဆိုတော့..ဖင်ကြီးတွေတုန်ခါနေတာပဲ..အနား ရောက်လို့ကြည့်လိုက်ရင်လည်း..ရင်သားကြီးတွေက..ဝင်းဝါမို့မောက်နေတာပဲကြည့်ရင်း..စိတ်ထဲမရိုးမရွဖြစ်နေပြီ..”ဆရာမ..ကျတော်လည်း..ဆရာမနဲ့အတူရေချိုးမယ်.. ‘”ချိုးလေ..”.ဆရာမလည်းရေချိုးခန်းထဲရောက်တာနဲ့ရေပန်းအောက်ဝင်ပြီး..ရေပန်းဖွင့်ချလိုက်တယ်ကျတော်ကဆရာမနောက်မှဆိုတော့ရေစိုထမီနဲ့လှနေတဲ့..ဆရာမဖင်ကိုမြင်ပြီးစိတ်ကထိမ်းမရတော့ဘူး..ဆရာမနောက်မှာကပ်လိုက်တယ်..လီးက..ဆရာမတင်ပါးကိုထောက်လိုက်တယ်..ပထမတော့တွန့်သွားသေးတယ်..ဘာမှမပြောတာနဲ့..ဆရာမကိုနောက်ကနေသိုင်းဖတ်လိုက်တယ်..”အို့..ဆေးဆေး””မနေနိုင်တော့ဘူး..ဆရာမရယ်..””ဆေးဆေး..ဆရာမကိုအထင်သေးတာလား”“မဟုတ်ရပါဘူး..ဆရာမရယ်”စကားလည်းပြော…ဂုတ်သားလေးကိုလည်းနမ်းနို့တွေလည်းကိုင်..ဖင်ပါးကြီးကိုလည်း..လီးနဲ့နေရာအနံှ့လိုက်ထိုးပေးနေတယ်..ဘာမှမပြောတော့…ရေရှားထမီးကို..ချွတ်ချလိုက်လိုက်တယ်…ဖြူဖွေးနေတာပဲ..အသားက..တခါမှတောင်မတွေ့ဖူးဘူး..ဥနေတာပဲ..ဆရာမကိုမျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်ပြီးနှုတ်ခမ်းတွေစုပ်လိုက်တယ်…နို့တွေလည်းနယ်ပေးနေတယ်..ဆရာမပျော့နေပြီး..လက်ကတဖြည်းဖြည်းအောက်ကိုလျော….စောက်ဖုတ်ဆီ..သွားနေတယ်..စောက်ဖုတ်ကြီးက..အရည်တွေရွှဲနေပြီ…လက်ချောင်းတွေက..စောက်စေ့နေရာကို..ခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်ပေးလိုက်တယ်”အို..အို..ဟာ…ဟာ..ဟင်း..အင်း”“အမလေး..ဟင်း…ဟင်း..ကျွတ်..”ထိုင်ချလိုက်ပြီး..ဆရာမစောက်ပတ်ကိုနှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်ကဖြဲလိုက်ပြီး…လျှာ်နဲ့.ယက်တင်ပေးလိုက်တယ်…ဆရာမ..ထွန့်ထွန့်လူးနေပြီ….နံရံမှာ..ဆရာမကိုကပ်စေပြီး…ပေါင်နှစ်ဖက်ကကိုင်ပြီးမတင်လိုက်တယ်..”ဆေးဆေးရယ်..ဘယ်လိုလုပ်မလို့လဲ..”ဘာမှပြန်မပြောပဲ…ပြဲအာသွားတဲ့..စောက်ဖုတ်ကို…အပြီအပြင်ယက်ပေး..စောက်ခေါင်းထဲလျှာထိုးထည့်ပေး..စောက်စိကို..သကြားလုံးစုပ်သလိုမျိုး..”ပြွတ်..ပြွတ်..ရှလွတ်..ရှလူး..ပြွတ်..””အိုး..အိုး..အား..အား..အား..””အမလေး..အင်း..အင်း..ဟင်း””ဆေးဆေး..မရတော့ဘူး…အား..အား””အို..ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ..ဟင်း.””အမလေး..လေး.အား..အား…”“ထွက်ပြီ..ထွက်ကုန်ပြီ…အား…အား.”ဆရာမစောက်ရည်တွေ..ကျတော့မျက်နှာပေါ်ပန်းချလိုက်တယ်….ကျတော်လည်း…ထွက်ကျလာတဲ့စောက်ရည်နဲ့..ပေနေတဲ့စောက်ရောတွေပါ…ယက်ပေးလိုက်တယ်..”ဆေးဆေးရယ်..အားနာလိုက်တာ..ဆရာမ..ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းတောင်မသိတော့ဘူး…””လိုးပေးရမလား..ဆရာမ””အင်း”ကျတော်လည်းပုဆိုးကိုနဲ့အကျီပါ င်္ချွတ်လိုက်ပါသည်…ချွတ်နေတုန်းလီးက..ခါးယမ်းနေတော့….ဆရာမကြည့်ပြီးအသည်းတွေယားနေလားမသိ…ထိုင်ချလိုက်ပြီး..ကျတော့လီးကို…သူ့လက်ဖြူဖြူလေးနဲ့အသာအယာဆွဲယူကာ..ပါးစပ်ထဲ..ဆွဲသွင်းလိုက်တယ်..ကျတော်လည်းဆရာမခေါင်းကိုကိုင်ပြီး..လီးကိုရှေ့တိုးပေးလိုက်တယ်..ဆရာမက..အကြုံမရှိပေမယ့်..စုပ်ပေးချင်တဲ့..စိတ်တွေဖုံးလွမ်းနေလို့လားမသိ…ပါးစပ်ထဲရောက်နေသောလီးကို..လျှာဖျားလေးနဲ့ထိုးကာ..ဒစ်တဝိုက်ကိုယက်ပေးနေတယ်”ဟ…အား..ကောင်းလိုက်တာ.ဆရာမရယ် ”ဆရာမ..ကျတော်ပြောတာကြားလိုက်တော့မော့ကြည့်ပြီး..လီးကို..အစွမ်းကုန်ငုံစုပ်ကာ..အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေးနေပါသည်..ဆရာမလီးစုပ်ကောင်းတဲ့အတွက်ကြောင့်..ကျတော့ဂွေးစိကြီးတွေပါ..အတွဲလိုက်..ရှုံ..့တက်သွားပါသည်..လီးမွှေးတွေကလည်း..ဆရာမမျက်နှာကို..ထိနေတော့..ကြက်သီးတွေပိုထလာလားမသိဘူး…အားရပါးရကို..စုပ်ပေးနေပါတယ်…”အား..အား..ဆရာမ..ဆရာမ..တော်..တော်ပြီ..ထွက်ကုန်တော့မယ်..”ဆရာမခေါင်းကိုဖယ်သော်လည်း…ဖယ်မပေးတဲ့အပြင်..အားပြင်းပြင်းနဲ့စုပ်ပြီးလီးတဝက်လောက်မှာ..ဆရာမသွားနဲ့ဖိထကာလီးထိပ်ကအပေါက်လေးကို…လျှာထိပ်နဲ့ထိုးထိုးပေးနေပါသည်…”အိ..အား..ဆရာမ..ကျွတ်..အာ.း..ထွက်ပြီ..အ…အ..အား..”ကျတော့သုတ်ရည်တွေ..ပြစ်ကနဲ..ပြစ်ကနဲ့..ဆရာမပါးစပ်ထဲ..ပန်းဝင်ကုန်ပါသည်…ပါးစပ်ထဲကသုတ်ရည်တွေ..ထွေးမထုတ်ပဲ..မြိုချလိုက်ပါသည်…””ဆရာမရယ်..”ဆိုပြီး..မထူကာ..နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်လိုက်ပါသည်..နီရဲနေသော..နို့သီးခေါင်းကိုလက်ညိုးလက်မနဲ့ပွတ်ချေပေးပြီး.နို့သီးလေးတွေထောင်လာတော့မှ..ဆရာမစောက်ဖုတ်ကို..လက်ဝါးနဲ့အုပ်ကာပွတ်ပွတ်ပေးလိုက်ပါသည်…”ဆေးဆေး..လိုးပေးတော့လေ..အရမ်းခံချင်နေပြီကွယ်..””နံရံကို လက်ထောက်.ဖင်ကိုကော့ထား..ုဖြန်း..ဖြန်း..ဖင်ကိုကော့လေ..””ကော့..ကော့နေပါတယ်.ဆေးဆေးရယ်…””တင်နှစ်ခုကိုကိုင်..ဖြဲထားပေး..”ကြားတယ်နော်…မြန်မြန်ဖြဲ ?”ဖြန်း..ဖြန်း..ဖြန်း…လုပ်လေ””ဟုတ်..ဟုတ်…လုပ်ပါ့မယ်…မရိုက်ပါနဲ့…”ကုန်းပြီးဖြဲထားတော့..ပြဲအာနေတဲ့..စောက်ဖုတ်ကို….လျှာနဲ့ယက်ပေးလိုက်တယ်.”အား..အား…အင်း..အိုး..”ယက်လည်းယက်..တင်ပါးတွေလည်း..ရိုက်နဲ့ဆရာမ..အသားတွေပါ..ဆတ်ဆတ်တုန်နေတယ်ယက်နေရင်း..စအိုပါ..လျှာထိပ်နဲ့..ထိုးလိုက်တော့ဖင်ကြီးပါ.ကော့တက်သွားတယ်..”အိုး..အိုး..အား..အား..ဟင်း..ဟင်း..ကျွတ်..ကျွတ်..မနှိပ့်စက်ပါနဲ့တော့…လိုးပေးပါတော့…အား..အင်း..အမလေး..အမေလေး….ဟင်း”“သေချာဖြဲထား..””ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့.””ဗျိ..ဗျိ..ဇွတ်.ဇွိ..ဒုတ်.””အမေလေး..အမေရဲ့…သေပါပြီ””ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါဆေးဆေးရယ်..ကွဲသွားပြီလား..မသိဘူး..””ဗြစ်.ဗြစ်..ဘွတ်..ဘွတ်..ဇွိ..ဇွိ””အား..အား..အင်း..အင်း..ဟင်း..အိုး..အိ..အား..ကျွတ်..ကျွတ်..အမလေး..အား..အား..ဟင်း”ခါးကော့ပြီး..နောက်သို့ကော့ထွက်နေသောတင်ပါးထိပ်ကို..စုံကိုင်ကာ…ဆောင့်..ဆောင့်.လိုးနေပါသည်…ဆောင့်ချက်တွေပြင်းထန်းလွန်းတော့..ဖင်ကြီးတွေနဲ့ကျတော့ဆီးခုံရိုက်ချက်တွေက..တဖတ်..ဖတ်နဲ့..ဆူညံနေပါသည်…ဆရာမကပါးစပ်ကလဲ…”အား..အား..အင်း..အို..အိုး..ဟင်း…ဟင်…ကျွတ်…ကျွတ်..ဆေးဆေးရယ်..အား..အား…အား…..အမလေး..အမလေး..ဟင်း..ဟင်း..ဆောင့်..ဆောင့်..ကောင်းတယ်..ဆောင့်..ဆောင့်နာနာဆောင့်လိုး..အူး..အား..အားဘွတ်..အားပါးပါး..ဆေးဆေးရယ်..ဘွတ်..ထိတယ်..အား..အား.ထိတယ်..အား..အား..ပြီးပြီ..ပြီးပြီ…..ထွက်…ထွက်ကုန်ပြီ…အ…အ’‘ဆရာမလည်း..ထွက်ကုန်သလို…ကျတော်လည်းဆရာစောက်ခေါင်းထဲ..လီးရည်တွေ..ထွက်ကုန်ပါသည်…လီးရည်နဲ့စောက်ရည်တွေပေါင်းပြီး..ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်တောင်..လျှံကျကုန်ပါသည်…”ကောင်းလိုက်တာ..ဆေးဆေးရယ်…ခုလိုဖြစ်တာကို..ဘယ်သူ့မှမပြောပါနဲ့နော်…နောက်လည်းလိုးပေးပါနော်..”.ရေချိုးပြီးတော့..နှစ်ယောက်စလုံးအနားယူကြပါသည်..ကျတော်စားဖို့အတွက်ဆရာမက..ကြက်ဥကြော်ပေးပါသည်..ငှက်ပျောသီးနဲ့နွားနို့ပါတိုက်ပါသည်..ကျတော်အားရှိအောင်တဲ့…ပြီးတော့အခန်းထဲဝင်သွားကြတယ်….အခန်းထဲရောက်တာနဲ့…ဆရာမက..လီးကိုဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ်..ကျတော်လည်း..ဆရာမနှုမ်းခမ်းကိုစုပ်နမ်းလိုက်တယ်…အိပ်ယာမှာအသာလှဲ..ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲပီး…ပြဲအာသွားတဲ့..စောက်ပတ်ထိပ်က..စောက်စေ့လေးကို..လက်ညိုးလေးနဲ့.အသာတို့လိုက်တယ်”အင့်..အင့်..”ညည်းသံနဲ့အတူ..ဆရာမတင်ပါးကြီးများ.ကော့တက်လာပါတယ်…ကော့တက်လာတဲ့တင်အစုံကို..လက်နှစ်ဘက်နဲ့ကိုင်ပြီး..စောက်စေ့လေးကို…လျှာဖျားလေးနဲ့..တို့ယက်ကလေးလုပ်လိုက်တော့..”အိုး..ဆေး..ဆေး..”ဆရာမညည်းသံက..ကျတော့လုပ်ရက်ကိုအားပေးနေသလိုဖြစ်နေတော့…တို့တာရပ်ပြီးလျှာအပြားလိုက်..စောက်စေ့ကို..ယက်လိုက်ပါတော့တယ်..”အိုး..အင်း..အင်း..ကောင်းလိုက်တာ..မင်းမင်းရယ်…အား..အား..လုပ်..လုပ်..အင်း..အင်း…ကျွတ်..ကျွတ်..”ကျတော့လျှာက ကလိသလောက်..ဆရာမလည်း..တင်ပါးကိုကော့ကာကော့ကာနဲ့….တအင်းအင်း…တအားအား..ဖီလင်တွေတက်နေပါသည်..ပါးစပ်ကလည်း…”အား..အား..မင်းမင်း..အား..အား..တော်ပါတော့..မခံနိုင်တော့ဘူး…အား..အား..ကျွတ်..ကျွတ်..”ဆရာမညည်းလေ..ကျတော်ကပိုလုပ်ပေးလေ”အား..အား..တော်ပြီ..တော်ပြီ..လုပ်ပါတော့..မင်းမင်းရယ်..လုပ်ပါတော့…”ဆရာမ..အရမ်းခံချင်နေပြီဆိုတာသိတော့..ပေါင်ကြားဝင်ထိုင်ပြီး..ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုကျတော့ပေါင်ပေါ်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး…ဆရာမ..စောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့ကာ..လိုးထည့်လိုက်ပါသည်”အို…အို…”လီးက..ဆရာမစောက်ခေါင်းထဲမဝင်ပဲ..ချော်ထွက်ကာ..စောက်စေ့ကို..ထိုးမိတော့..အသဲတယားယားနဲ့..ဆရာမအသံတွေထွက်လာပါသည်…ပေါင်ပေါ်ကခြေနှစ်ချောင်းကို..ပုခုံးပေါ်သို့ပြောင်းတင်ပြီး…. လီးကို..ဆရာမစောက်ခေါင်းဝမှာ..သေချာတေ့ဆောင့်လိုးထည့်လိုက်တော့…”ပြွတ်”ဆိုလီးတချောင်းလုံးဝင်သွားပါသည်..”အား..အား..အင်း..အင်း..အိုး..အား..အား..အင်း….ဟင်း..ကျွတ်..ကျွတ်..ဘွတ်..ဘွတ်..အိုး..အင်း..ဟင်း..အား…..”လီးကို..တဆုံးထည့်လိုက်…ပြန်ချွတ်ပြီး..တဆုံးပြန်လိုးလိုက်နဲ့….ဆရာမကလည်း..”အား..အား..အို..အိုးအင်း..အင်း..ဟင်း…ဟိ..အ..အ..ကောင်းလိုက်တာ..အိုး.အ..အ..ဟင်း..ကျွတ်….အမေ့.ကောင်းတယ်…ကောင်းတယ်.ကောင်းလိုက်တာ….လိုးပါ…အားရပါးရ..ဆောင့်..ဆောင့်လးိုပါ..အား..အား..အားရလိုက်တာ….အို….နာနာဆောင့်လိုး…စောက်ပက်ကွဲသွားပါစေမင်းမင်းရယ်….တအားလိုးပေး..အား..အား..ကောင်းတယ်…အို..ဟို..ဟို..အင်း..အား”ဆရာမကလည်း..အော်…အောက်ငုံ့ကြည့်တော့လည်း..စောက်ဖုတ်ထဲ..လီးက..ဝင်လိုက်..ထွက်လိုက်နဲ့….ကြည့်ရတာ..အရသာကိုရှိနေတာပဲ…ဆရာမကအော်လေ..ဆောင့်..ဆောင့်..လိုးလေနဲ့…ဆောင့်ချက်အရမ်းကြမ်းလာတော့..”အိုး..အိုး..ကောင်းလိုက်တာ…အီး..အီး..ကောင်းတယ်..ဟင်း..ဟင်း..ကျွတ်..ကျွတ်..အမလေး..အား..အား..ဆောင့်ပါ..နားနာလိုး…ဟင်း..အင်း..အား…အား….အား..အား…မရတော့ဘူး..ဟူး..ဟူး.အား…ကောင်းတယ်..ကောင်းတယ်…အား..အား…ပြီးတော့မယ်…ပြီးတော့..မယ်…အား….ထွက်ပြီ..ထွက်ကုန်ပြီး…အား..အား”ဆရာမ..အော်ညည်းရင်..ကျတော့လီးကို..ဆရာမစောက်ပက်က..စုပ်စုပ်ယူနေတော့..မခံနိုင်တော့ဘူး…အချက်..၃၀..ကျော်လောက်မရပ်မနား..ဆောင့်လိုးထည့်လိုက်ရာ….မအောင်နိုင်တော့ဘဲ..ဆရာမရော..ကျတော်ပါသုတ်ရည်များ..ပြိုင်တူပန်းထုတ်ကာ..ပြီးဆုံးသွားပါတော့သည်။ဆရာမကို..လိုးပြီးသည့်နောက်ပိုင်း…ကျတော့ကို..ဆူဖို့နေနေသာသာ..အလိုလိုက်..အကြိုက်ဆောင်၍ပြောသမျှကို..နာခံတတ်သူ…ကျတော်လိုးသမျှ..လိုက်နာဆောင်ရွက်ကာ..သူမြတ်နိုးတန်ဖိုးထားသည့်..ဆံပင်တွေကိုပဲအကြမ်းပတမ်း..ဆောင်ဆွဲပြီးလိုးလိုး….ဘာမျှမပြောပဲ….ကျေနပ်စွာ..ခံယူတက်သူဟာဆေးဆေးရဲ့ကျူ တာဆရာမပါ။ပြီးပါပြီ
အချိန်တွေက အကုန်မြန်သည်ဟု ကျမ ထင်မိသည်။ ခင်နှင်းဝေဆိုတဲ့ ကျမဟာ ခုဆိုသမီးတစ်ယောက်အမေ မုဆိုးမဖြစ်လို့နေပါပြီ။ လွန်ခဲ့သော (၁၅)နှစ်ကျော်က အဖြစ်အပျက်တွေက ခုထိတိုင် မေ့လို့မရနိုင်သေး။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို အားကိုးလက်ထပ်မိခဲ့ကာမှ ထိုယောကျ်ားနဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းတို့၏ ခြယ်လှယ်အသုံးချခြင်းကို သိလျှက်နဲ့
“ဘော် … ဘော်”“ဘူ … ဘူ”ကမ်းနားမှာ သင်္ဘော ကပ်ပြန်ပြီ။ ဦးဦးးဒီသင်္ဘောနဲ့ ပြန်ပါလာမှာလား။ ညိုမီ စက်ဘီးလေးနဲ့ သွားသွားကြည့်ရတာ အမော။ လူတွေသာ ကုန်သွားတယ်။ ကိုက ပါမလားဘူး။ ညိုမီ စိတ်ညစ်တယ်။ သင်္ဘောကြီးရယ်
ကျောင်းပြီးလို့ လုပ်ငန်းကိုယ်စီနှင့်ငယ်ငယ်ကသူငယ်ချင်းတွေလည်းတစ်နေရာစီကွဲသွားတော့တာပါပဲ။ ကောင်းမြတ်နှင့်ထွန်းကို တို့နှစ်ယောက်ကလည်းကလေးဘဝကတည်းက ကျောင်းတွေပြီးတဲ့အချိန်ထိဆိုးအတူကောင်းအဖက်အရမ်းချစ်ကြတဲ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ပါ။ ထွန်းကို ကမွေးချင်းသုံးယောက်မှာအငယ်ဆုံး အစ်ကိုကြီး ကိုစိုး ရယ် အစ်မဖြစ်သူ အေးအေးမိုး ရယ်ရှိပါတယ်။ ကောင်းမြတ်ကတော့ အိမ်မှာ အကြီးဆုံး သူ့မှာ ညီတစ်ယောက်ပဲရှိပါတယ်။ ထွန်းကို တို့အစ်ကိုကြီး
မြို့ပြရဲ့မွန်းကျပ်မှုနဲ့အတူ ရုံးကအပြန် ဘတ်စ်ကားတိုးစီးရတဲ့ဘဝကို မင်းမင်းစိတ်ကုန်လှပြိ..ရန်ကုန်သားဖြစ်ပေမယ့် ၄လွှာက condo ခန်းလေးသာ ငှားနေနိုင်သည်.. အိမ်ရောက်တော့ပင်ပန်းမှုတွေနဲ့ အိပ်ယာပေါ်ပစ်လှဲပြိး အတွေးနယ်ဆန့်လိုက်သည်.. မနက်ဖြန်ဆိုနယ်ပြန်သွားတဲ ဇနိးလေး မြတ်နိုးပြန်ရောက်မည်.. အိမ်ထောင်ကျပြိး ၃ နှစ် လောက်ထိ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးကလေး မယူဘဲ
အမေရဲ့ မောင်၊ ကျနော်ဦးလေးက အောက်ပြည်အောက်ရွာမှာ စက်လှေတွေပိုင်သတဲ့၊ သူ့မိန်းမ ကျနော်ရဲ့ အန်တီတော်စပ်သူကလဲ စီးပွားရေးမှာ မခေ၊ ကုန်ခြောက်ဆိုင်ဖွင့်လို့ အနီးအနားကရွာတွေကို အကြွေးစနစ်နဲ့ ကုန်ခြောက်တွေဖြန့်ချီနေတာ မြောင်းမြတစ်ခွင်မှာ အလုပ်အကိုင်နဲ့ ပတ်သတ်ရင် နာမည်ကြီးလင်မယားတွေ၊ သူတို့ညားဖြစ်ကြတာကလဲဒီလို အပျိုလူပျိုဘဝကထတည်းက